แต่ในสัปดาห์นี้เราจะมุ่งประเด็นไปที่เทคโนโลยี Haptics ที่สามารถแปลเป็นไทยได้ว่า “เกี่ยวข้องกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการสัมผัส” ซึ่งโดยความเป็นจริงแล้วเทคโนโลยีทางด้านนี้ก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหม่สำหรับนักวิทยาศาสตร์ เพราะว่ามีการค้นคว้าวิจัยเทคโนโลยีทางด้านนี้กันมานานพอสมควรแล้ว และที่สำคัญก็คือมีการนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์แล้วด้วยซ้ำไป

ตัวอย่างเช่น joystick หรือ แผงควบคุมที่ใช้กับเกมคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าจะเป็น Play Station 2 ของโซนี่ หรือ Xbox ของค่ายไมโครซอฟท์ ที่ทำให้ผู้เล่นรู้สึกถึงสัมผัสบางอย่างที่เกี่ยวข้องในเกม ๆ นั้น อย่างเช่น ความรู้สึกเวลาตีกอล์ฟหรือความรู้สึกเวลาถือพวงมาลัยรถในเกมแข่งขันรถยนต์ เป็นต้น

ล่าสุดโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ของซัมซุงยังใช้เทคโนโลยีดังกล่าวในการส่งความรู้สึกบางอย่างไปพร้อมกับข้อความที่ทำให้ผู้รับสามารถรับรู้ได้ถึงสัมผัสบางอย่าง ซึ่งถ้าให้ยกตัวอย่างก็น่าจะเป็นสัมผัสที่เกี่ยวข้องกับความรักและความห่วงใย (เพราะน่าจะขายได้) อย่างความรู้สึกประมาณว่ากำลังสัมผัสมือหรือใบหน้าของอีกฝ่ายหนึ่งอยู่ประมาณนั้น

นอกเหนือไปจากนั้นแล้วเทคโนโลยี Haptics ยังมีช่องทางในการนำไปประยุกต์ใช้อีกหลายช่องทางด้วยกัน อย่างเช่นการซื้อขายของผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่เทคโนโลยีนี้จะช่วยให้ผู้ซื้อรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่เกิดขึ้นกับตัวสินค้าราวกับว่าผู้ซื้อได้ไปหยิบจับของชิ้นนั้นที่ร้านจริง ๆ

อย่างไรก็ดีอุปสรรคที่สำคัญอันหนึ่งในการนำเทคโนโลยีนี้มาใช้งานกับเครือข่ายอินเทอร์เน็ตก็คือเรื่องของความล่าช้าหรือ delay ในการส่งข้อมูล ซึ่งโดยปกติแล้วความล่าช้าที่เกิดขึ้นประมาณ 2 ใน 10 ส่วนของวินาทีสำหรับแพ็กเกจข้อมูลภาพและเสียงนั้นเป็นที่ยอมรับได้และไม่ทำให้ผู้ใช้งานเห็นความแตกต่างได้มากนัก

แต่สำหรับการส่งความรู้สึกที่เกิดจากการสัมผัสนั้น มีข้อมูลหลาย ๆ อย่างที่เราจำเป็นต้องส่งไปพร้อม ๆ กัน อย่างเช่น แรงความสั่นสะเทือน อุณหภูมิ และผิวสัมผัส ดังนั้นความล่าช้าของข้อมูลชุดใดชุดหนึ่งก็อาจทำให้เกิดความไม่สมจริงขึ้นมาได้ทันที ซึ่งนี่ก็เป็นอุปสรรคสำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับการนำเทคโนโลยีนี้มาใช้งานในเครือข่ายอินเทอร์เน็ต

  
แต่คาดว่าคงอีกไม่นานนักที่เทคโนโลยีดังกล่าวจะทำงานร่วมกันกับเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้ดีขึ้น เพราะว่านักวิจัยจากสถาบันชั้นนำอย่าง MIT ประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็ประสบความสำเร็จเบื้องต้นกับการส่งความรู้สึกอย่างแรงบีบที่เกิดขึ้นจากการสัมผัสมือผ่านเครือข่ายได้สำเร็จและก็ให้ผลเป็นที่น่าพอใจ

ในเมื่อผู้เล่นหลักลงมาทำตลาดนับแต่นี้ไปคาดว่าจะมีการนำเทคโนโลยีนี้มาใช้กับโทรศัพท์มือถือกันมากขึ้น ที่สำคัญก็คือยิ่งสมจริงมากขึ้น แต่คุณผู้อ่านเชื่อหรือเปล่าครับว่าจะต้องมีคนนำไปใช้ในทางพิเรนทร์ ๆ แน่ ๆ เทคโนโลยีก็อย่างนี้แหละด้านดีก็มาก ด้านร้ายก็ไม่เบา ขึ้นอยู่กับสำนึกของแต่ละคนเท่านั้นเอง.