Dailynews

เรื่องของนาโนเทคโนโลยี เริ่มเป็นที่รู้จักในประเทศไทย และเริ่มมีงานวิจัยในประเทศกันบ้างแล้ว โดยเฉพาะด้านวัสดุศาสตร์
    
แต่สำหรับผู้อ่านทั่วไปนั้นคงจะนึกเปรียบเทียบกันดูว่า ระดับนาโน หรือ หนึ่งในพันล้านเมตรเล็กแค่ไหน อาจจะเริ่มต้นที่เส้นผมของมนุษย์เรานี่แหละ จะมีความกว้างประมาณ 60,000 ถึง 150,000 นาโนเมตร ละอองเกสรดอกไม้ประมาณ 10,000 ถึง 100,000 นาโนเมตร ฝุ่นผงที่มองไม่เห็น 25,000 นาโนเมตร เชื้อรา 10,000 นาโนเมตร ควันบุหรี่ประมาณ 100 ถึง 1,000 นาโนเมตร เชื้อไวรัส 90 นาโนเมตร เยื่อหุ้มเซลล์ 10 นาโนเมตร อะตอมไฮโดรเจน 10 อะตอมเท่ากับ 1 นาโนเมตร ท่านผู้อ่านก็จินตนาการนะครับ เพราะมองด้วยสายตามนุษย์ไม่เห็น นอกจากกล้องจุลทรรศน์แบบอิเล็กตรอน

แต่ในสมัยนี้ เริ่มมีเขตพัฒนาเครื่องมือ ให้สามารถสแกนให้เห็นภาพเล็กขนาดนาโนเมตรดีขึ้นโดยการใช้เอสทีเอ็มหรือ scanning tunneling microscope–STM หรือ กล้องจุลทรรศน์ประเภทสแกนตามช่อง โดยใช้ผลจากกลศาสตร์ของควอนตัม ซึ่งจะทำให้เห็นอะตอมและโมเลกุลชัดเจนครั้งแรก ในระดับนาโนเมตร เครื่องมือนี้สร้างโดยนักวิจัยจากบริษัทไอบีเอ็มเริ่มพัฒนามาตั้งแต่ปี 1981
    
ศาสตร์ทางด้านนาโนเทคโนโลยี นำมาใช้ผลิตวัสดุที่สามารถประยุกต์ใช้ให้มีประโยชน์ต่อมนุษย์ได้มาก ขณะนี้นั้นก็สามารถผลิตสารประเภทส่องกับแดดแล้วมีกระแสไฟฟ้าไหลได้เหมือนโซลาร์ เซลล์ แต่มีขนาดบางและยืดหยุ่นได้เหมือนพลาสติกและสามารถทำในรูปแบบของสีทาบ้านได้ ในอนาคตเราอาจจะได้กระแสไฟฟ้าภายในบ้านจากสีทาบ้าน

    
ทางด้านบริษัทเจนเนอรัลอิเลคทริคก็ใช้นาโนเทคโนโลยีผลิตวัสดุทนไฟ ประเภทเซรามิคแต่ยืดหยุ่นได้ สามารถใช้เป็นชิ้นส่วนของเครื่องยนต์เจ็ตในเครื่องบินได้ดีมาก เพราะทนความร้อนได้สูงมาก

    
คำว่านาโนนั้นมาจากคำภาษากรีก เป็นคำนามแปลว่าแคระหรือคนแคระ แต่ ดร.สมิธจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ได้อธิบายว่านาโนน่าจะหมายถึง แหล่งล่าเงินทุนวิจัย เพราะขณะนี้รัฐบาลหลายประเทศ บริษัทขนาดยักษ์หลายบริษัทหลายประเทศ ทุ่มเงินวิจัยทางด้านนาโนเทคโนโลยีมากมายมหาศาล
    

บริษัทวิจัยลักซ์ได้ประมาณว่า เงินทุนวิจัยด้านนาโนเทคโนโลยีในปี 2004 ทั่วทั้งโลกซึ่งมีประเทศยุโรปตะวันตก ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ เช่น จีน เกาหลี สิงคโปร์ ได้ทุ่มงบประมาณ ทั้งสิ้นประมาณ 4.5 พันล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 180,000 ล้านบาท และก็จะมากขึ้นไปอีกทุกปีในทุกประเทศ
    
ทุกงานวิจัยก็มีทั้งฝ่ายสนับสนุนและฝ่ายค้าน ฝ่ายมองในแง่ดีก็นึกถึงว่า ในอนาคตเราจะมีพลังงานที่ใช้มลพิษใสสะอาด โรงงานผลิตในอนาคตไม่มีของเสียเลยแม้แต่ชิ้นเดียว การท่องอวกาศในราคาถูก ส่วนฝ่ายต่อต้านก็คิดว่าน่าจะเกิดอันตรายต่อคนจนที่ไม่รู้เรื่องนี้ โดยเฉพาะสิ่งแวดล้อม และสุขอนามัย ที่อาจจะมีพิษภัยได้ในอนาคต แต่ทั้งสองฝ่ายก็มองแต่ละขั้ว แต่ถ้ามองแบบกลาง ๆ แบบทางสายกลางแบบพุทธของไทย ก็ควรศึกษาทั้งสองด้านไปเลย แม้ว่าจะแพงหน่อย แต่ต้องศึกษาผลกระทบตามไปด้วย เพื่อให้สิ่งใหม่เกิดประโยชน์ต่อมนุษยชาติมากกว่า.