Dailynews

ในขณะที่ผู้คนในบ้านเรายังคงสนุกอยู่กับการสร้างสถิติโลกด้วยการสร้างสิ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลกต่างๆไม่ว่าจะเป็นธูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก(ที่ล้มทับคนตายเป็นที่แรกในโลกเช่นกัน!)ขนมที่ใหญ่ที่สุดในโลกหรือแม้แต่กระทั่งผัดไทยจานใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดในโลกและอะไรต่อมิอะไรที่ใหญ่ที่สุดในโลกมากมายจนจำไม่หวาดไม่ไหว

ความจริงมันก็เป็นอะไรที่สามารถสร้างสีสันให้กับกิจกรรมหรือเทศกาลต่างๆ ได้ไม่น้อยทีเดียวแต่ในอีกมุมหนึ่งของโลกผู้คนจำนวนหนึ่งกำลังค้นคว้าวิจัยเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีที่สามารถสร้างสิ่งของที่มีขนาดเล็กในระดับไมโครเมตรหรือนาโนเมตรซึ่งคอยจับตาดูให้ดีว่าเทคโนโลยีเหล่านี้จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของเรามากขึ้นอย่างไรและจะสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้มากเพียงใด


โดยเฉพาะอย่างยิ่งไมโครเทคโนโลยีหรือนาโนเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพร่างกายของคนเราปัจจุบันนี้เรื่องราวของหุ่นยนต์ขนาดจิ๋วที่สามารถปฏิบัติการได้ในส่วนต่างๆของร่างกายเราไม่ใช่เป็นเรื่องเพ้อฝันอีกต่อไปแล้วซึ่งนักวิจัยจากห้องปฏิบัติการเอกชนหรือมหาวิทยาลัยหลายๆแห่งในประเทศต่างๆกำลังพัฒนาให้สามารถนำมาใช้งานจริงได้ในเร็ววันนี้

วันนี้มีอีกตัวอย่างหนึ่งของงานวิจัยของนักวิทยาศาสตร์จากUniversityofCaliforniaประเทศสหรัฐอเมริกาที่กำลังวิจัยสร้างเครื่องจักรขนาดจิ๋วที่มีขนาดเพียง200ไมโครเมตรหรือ200ส่วนในหนึ่งล้านส่วนของเมตรซึ่งความพิเศษของมันก็คือสามารถเคลื่อนที่ไปในร่างกายของเราได้เองโดยไม่ต้องอาศัยมอเตอร์ใดๆทั้งสิ้น

เครื่องจักรขนาดจิ๋วที่นักวิจัยเรียกว่า MEMS (Muscle-poweredMicroelectromachanicalSystems) ถูกสร้างขึ้นมาด้วยการปลูกถ่ายเซลล์กล้ามเนื้อลงบนแผ่นซิลิกอนขนาดราว200ไมโครเมตรที่มีการเคลือบผิวด้วยโพลีเมอร์ชนิดพิเศษรวมไปถึงทองคำและโครเมียมที่ช่วยให้กล้ามเนื้อสามารถยึดติดและเป็นแม่พิมพ์เพื่อให้เซลล์กล้ามเนื้อได้ใช้ในการเจริญเติบโต

เซลล์กล้ามเนื้อที่ถูกปลูกถ่ายดังกล่าวสามารถยืดและหดตัวได้โดยการอาศัยพลังงานจากกลูโคสในสารละลายที่นักวิจัยใช้เลี้ยงเซลล์กล้ามเนื้อและการยืดหดตัวของเซลล์ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ในลักษณะคล้ายๆการเคลื่อนที่ของหนอนที่สามารถไต่หรือคลานไปบนพื้นผิวต่างๆได้


นักวิจัยคาดว่าหุ่นยนต์ลูกผสมขนาดจิ๋วนี้จะสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลายแต่ที่คิดไว้แล้วนั้นมีอยู่ 2อย่างด้วยกัน อย่างแรกก็คือการใช้หุ่นยนต์ดังกล่าวเข้าไปทำความสะอาดเส้นเลือดหัวใจที่อุดตันโดยที่ไม่ต้องอาศัยพลังงานจากภายนอกในการทำให้มันเคลื่อนที่เนื่องจากว่าเลือดนั้นก็เปรียบเสมือนกับสารละลายกลูโคสที่หุ่นยนต์สามารถใช้เป็นแหล่งพลังงานได้

อีกอย่างหนึ่งก็คือการนำหุ่นยนต์ดังกล่าวเข้าไปฝังไว้ที่กล้ามเนื้อบริเวณกระบังลมเพื่อให้กระแสไฟฟ้าเป็นการกระตุ้นกล้ามเนื้อกระบังลมให้มีการบีบรัดตัวเลียนแบบกระแสประสาทในเส้นประสาทกระบังลม(phrenicnerve)ที่คอยควบคุมการบีบรัดตัวของกล้ามเนื้อกระบังลมนั่นเองซึ่งวิธีการดังกล่าวจะช่วยให้คนไข้ที่ไม่สามารถหายใจได้เองสามารถหายใจได้โดยไม่ต้องพึ่งเครื่องช่วยหายใจ


และอีกไอเดียขององค์การนาซ่าที่เป็นผู้ให้ทุนวิจัยนี้ก็คือการสร้างกองทัพหุ่นยนต์จิ๋วที่สามารถซ่อมแซมยานอวกาศที่อยู่นอกโลกได้ด้วยตัวของมันเองซึ่งก็นับว่าเป็นอีกไอเดียที่บรรเจิดไม่เบาอย่าเพิ่งไปหัวเราะเยาะเค้านะครับเพราะไม่แน่ว่าวันที่เค้าสามารถทำได้อย่างที่หวังเราเองอาจจะได้เพียงต้มยำกุ้งที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกชามหนึ่งเท่านั้นเอง...!?